مثل قصه گوهای واقعی تعریف می کرد  با صدای  بم که آخر حرف هایش را هم می کشید :

" سامورایی _که  خیال می کرد خیلی نابلد است  و بین این همه سامورایی که به خونش تشنه اند  حتما خواهد مرد _ همه چیزش را برداشت .

همه چیزش همان یک شمشیر سنگینش بود . شمشیرش را با دو دست، محکم گرفت و بالای سر برد. چشم هایش را بست و از روی پل چوبی شروع به دویدن کرد .

با  آن شمشیر سنگین ، با چشمهای بسته از روی پلی که به بندی بند بود گذشت .

سامورایی می رفت که بمیرد اما ... "

زمان : پنج شنبه ، یکی از بهترین روزهایی که میشد تجربه اش کنم .

مکان : شاه نشین ِ یک خانه ی قدیمی .

...

وارد حیاط که شدم چشم چرخاندم ببینم  از بریز و بپاش های  یک امتحان اسکیس خبری هست یا نه .

خبری نبود .

از استادی که می گفتند "پدر اسکیس ایران " است هم خبری نبود .

نشستم زیر یکی از طاقی های آجری ، غرق تماشای گره چینی های چوبی ،که یک صدای گرم و مهربان شد نجات غریق ِ نگاهم و دعوتم کرد بروم داخل .

صدای استاد مثل چهره اش دوستانه بود.

یک ، دو ، سه ، چهار و پنج ...ارسی ها را میشمردم که مطمئن شوم اینجا بهترین فضای خانه یعنی همان شاه نشین هست یا نه .

(مثلا اگر سه تا بود میشد اتاق خواب) 

شاه نشین پر از بچه های ارشد معماری بود ...مضطرب بودند ، شیطنت می کردند ، سرو صدایی به پا کرده بودند که نگو .

خلاصه تن به اسکیس زدن نداده بودند.نگران این بحث ِ عوض شدن ناگهانی منابع و ضرایب و شایعه ی نجومی بودن موضوع اسکیس کنکور امسال بودند...

راستش این یک هفته ای که باقی مانده شبیه این کابوس های دنباله دار است .

حرف که می زدند می دیدی برنامه های زندگی ِ آدم های توی این شاه نشین به نتیجه ی این کنکور کذایی  یک گره محکم خورده . حق دارند نگران باشند.

اما  استاد با آن لبخندی که کنج لب اش جا خوش کرده  بود ، خیلی خونسرد  داشت برایمان قصه میگفت !

قصه ی بلندِ  "سامورایی ، برو بمیر ! "

نوشتن و خواندن ِ اصل قصه ی سامورایی  که استاد برایمان گفت ، حوصله می خواهد که این روزها  در حال سر رفتن است  اما همه ی حرفش همین بود:

میگفت : "مثل همان سامورایی که به زعم ِ خودش "نا بلد " بود باشید .

مثل آن لحظه  ای باشید که تصمیم گرفت  همه چیزش  را   بردارد  و برود بمیرد .

میگفت :در این هفت روز همه ی آنچه را که دارید بردارید ، چشم هایتان را ببندید  و بروید بمیرید.

 ..." سامورایی هایی که قرار بود سامورایی ِ مرتد ِ قصه ی ما را بکشند ، رفته بودند گفته بودند :

"دیدیم  یک سامورایی ِ   کاربلد دارد میدود به سمت ما ...آنقدر ماهر است که شمشیر به آن بزرگی  و سنگینی را بالای سر گرفته  با چشم های بسته از روی یک بند  بین زمین و آسمان دارد میدود به سمت ما !  این شد که فرار را بر قرار ترجیح دادیم ."

!

6ساعتی سر کلاس درسش بودیم و  آن قدر عالی بود که  توان نوشتن اندازه اش را ندارم .

پ.ن اول:  اسکیس  = طراحی سریع پلان نما مقطع و پرسپکتیو  یک بنا.

پ.ن دوم : هرچند داستان ِ نصفه نیمه ای بود اما یک درس کاملی  توی همین چند خط جا گرفته که می شود توی شرایط مختلف زندگی  امتحانش کرد.